Herbert Zbigniew

• 17 IX
• Apollo i Marsjasz
• Bajka japońska
• Ballada o starych kawalerach
• Brewiarz I
• Brewiarz IV
• Cesarz
• Chciałbym opisać
• Co myśli Pan Cogito o piekle
• Damastes z przydomkiem Prokrustes mówi
• Dawni Mistrzowie
• Dlaczego klasycy
• Do Henryka Elzenberga w stulecie Jego urodzin
• Do Ryszarda Krynickiego - list
• Dom
• Domy przedmieścia
• Domysły na temat Barabasza
• Dróżnik
• Dziadek
• Gabinet śmiechu
• Głos wewnętrzny
• Gra Pana Cogito
• grzeszę
• Guzik
• Guziki
• Hakeldama
• Harfa
• Hermes, pies i gwiazda
• Jaskinia filozofów (fragm.)
• Jonasz
• Kamyk
• Kawiarnia
• Klasyk
• Kołatka
• Kot
• Krasnoludki

Krasnoludki rosną w lesie. Mają specyficzny zapach i 

białe brody. Występują pojedynczo. Gdyby się dało zebrać 

ich garść, ususzyć i powiesić nad drzwiami - może mielibyśmy spokój.

• 17 IX
• Apollo i Marsjasz
• Bajka japońska
• Ballada o starych kawalerach
• Brewiarz I
• Brewiarz IV
• Cesarz
• Chciałbym opisać
• Co myśli Pan Cogito o piekle
• Damastes z przydomkiem Prokrustes mówi
• Dawni Mistrzowie
• Dlaczego klasycy
• Do Henryka Elzenberga w stulecie Jego urodzin
• Do Ryszarda Krynickiego - list
• Dom
• Domy przedmieścia
• Domysły na temat Barabasza
• Dróżnik
• Dziadek
• Gabinet śmiechu
• Głos wewnętrzny
• Gra Pana Cogito
• grzeszę
• Guzik
• Guziki
• Hakeldama
• Harfa
• Hermes, pies i gwiazda
• Jaskinia filozofów (fragm.)
• Jonasz
• Kamyk
• Kawiarnia
• Klasyk
• Kołatka
• Kot
• Krasnoludki

Był sobie raz cesarz. Miał żółte oczy i drapieżną szczękę. Mieszkał 

w pałacu pełnym marmurów i policjantów. Sam.

Budził się w nocy i krzyczał. Nikt go nie kochał. Najbardziej lubił 

polowania i terror. Ale fotografował się z dziećmi wśród kwiatów. 

Kiedy umarł, nikt nie śmiał zdjąć jego portretów. Zobaczcie, może 

jest jeszcze u was w domu jego maska.

• 17 IX
• Apollo i Marsjasz
• Bajka japońska
• Ballada o starych kawalerach
• Brewiarz I
• Brewiarz IV
• Cesarz
• Chciałbym opisać
• Co myśli Pan Cogito o piekle
• Damastes z przydomkiem Prokrustes mówi
• Dawni Mistrzowie
• Dlaczego klasycy
• Do Henryka Elzenberga w stulecie Jego urodzin
• Do Ryszarda Krynickiego - list
• Dom
• Domy przedmieścia
• Domysły na temat Barabasza
• Dróżnik
• Dziadek
• Gabinet śmiechu
• Głos wewnętrzny
• Gra Pana Cogito
• grzeszę
• Guzik
• Guziki
• Hakeldama
• Harfa
• Hermes, pies i gwiazda
• Jaskinia filozofów (fragm.)
• Jonasz
• Kamyk
• Kawiarnia
• Klasyk
• Kołatka
• Kot
• Krasnoludki

Królewna Idianaki ucieka przed smokiem, który ma cztery łapy 

purpurowe, a cztery złote. Królewicz Itanagi śpi pod drzewem. 

Nie wie, w jakim niebezpieczeństwie znajdują się małe stopy Idianaki.

A smok jest coraz bliżej. Gna Idianaki do morza. W każdym oku ma 

dziewięć czarnych piorunów. Królewicz Itanagi śpi.

Królewna rzuca za siebie grzebień. Staje siedemnastu rycerzy 

i rozpoczyna się krwawa walka. Giną jeden po drugim. Zbyt długo 

przebywali w czarnych włosach Idianaki. Zniewieścieli doszczętnie.

Królewicz Itanagi znalazł nad brzegiem morza ten grzebień. Zbudował 

dla niego marmurowy grobowiec. Kto widział, aby dla grzebienia 

budować grobowiec? Ja widziałem.

Działo się to w dzień drzewa i źrebca.