Zapisz swoję ulubione piosenki

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Wielkie drewniane ucho zatkane watą i nudziarstwami 

Cycerona. Wspaniały stylista - mówią wszyscy. Nikt już 

dzisiaj takich długich zdań nie pisze. I co za erudycja. 

W kamieniu nawet umie czytać. Tylko nigdy nie domyśli się, 

że żyłki marmuru w termach Dioklecjana to są pęknięte 

naczynia krwionośne niewolników z kamieniołomów.


Nazywa się 176 i mieszka w dużej cegle z jednym oknem. 

Wychodzi - mały ministrant ruchu i rękami ciężkimi jak z ciasta 

salutuje przelatujące pociągi.

Na wiele mil wkoło - pustka. Równina z jednym garbem i grupa 

samotnych drzew pośrodku. Nie trzeba mieszkać tu trzydzieści 

lat, aby wyliczyć, że jest ich siedem.


Panie,

dzięki Ci składam za cały ten kram życia, w którym

tonę od niepamiętnych czasów bez ratunku śmiertelnie

skupiony na ciągłym poszukiwaniu drobiazgów.

Bądź pochwalony, że dałeś mi niepozorne guziki

szpilki, szelki, okulary, strugi atramentu, zawsze

gościnne nie zapisane karty papieru, przezroczyste koszulki, teczki 

cierpliwe,

czekające.



Panie, dzięki Ci składam za strzykawki z igłą grubą i cienką jak

włos, bandaże, wszelki przylepiec, pokorny kompres, dzięki

za kroplówkę, sole mineralne, wenflony, a nade wszystko

za pigułki na sen o nazwach jak rzymskie nimfy, 

które są dobre, bo proszą, przypominają, zastępują

śmierć



Epilog Burzy, 1998