[ Pamięci kapitana 

Edwarda Herberta ] 





Tylko guziki nieugięte 

przetrwały śmierć świadkowie zbrodni 

z głębin wychodzą na powierzchnię 

jedyny pomnik na ich grobie 



są aby świadczyć Bóg policzy 

i ulituje się nad nimi 

lecz jak zmartwychstać mają ciałem 

kiedy są lepką cząstką ziemi 



przeleciał ptak przepływa obłok 

upada liść kiełkuje ślaz 

i cisza jest na wysokościach 

i dymi mgłą katyński las 



tylko guziki nieugięte 

potężny głos zamilkłych chórów 

tylko guziki nieugięte 

guziki z płaszczy i mundurów


I



w księdze czwartej Wojny Peloponeskiej

Tukidydes opowiada dzieje swej nieudanej wyprawy



pośród długich mów wodzów

bitew oblężeń zarazy

gęstej sieci intryg

dyplomatycznych zabiegów

epizod ten jest jak szpilka

w lesie



kolonia ateńska Amfipolis

wpadła w ręce Brazydasa

ponieważ Tukidydes spóźnił się z odsieczą



zapłacił za to rodzinnemu miastu

dozgonnym wygnaniem



exulowie wszystkich czasów

wiedzą jaka to cena



2



generałowie ostatnich wojen

jeśli zdarzy się podobna afera

skomlą na kolanach przed potomnością

zachwalają swoje bohaterstwo

i niewinność



oskarżają podwładnych

zawistnych kolegów

nieprzyjazne wiatry



Tucydydes mówi tylko

że miał siedem okrętów

była zima

i płynął szybko



3



jeśli tematem sztuki

będzie dzbanek rozbity

mała rozbita dusza

z wielkim żalem nad sobą



to co po nas zostanie

będzie jak płacz kochanków

w małym brudnym hotelu

kiedy świtają tapety