I



w księdze czwartej Wojny Peloponeskiej

Tukidydes opowiada dzieje swej nieudanej wyprawy



pośród długich mów wodzów

bitew oblężeń zarazy

gęstej sieci intryg

dyplomatycznych zabiegów

epizod ten jest jak szpilka

w lesie



kolonia ateńska Amfipolis

wpadła w ręce Brazydasa

ponieważ Tukidydes spóźnił się z odsieczą



zapłacił za to rodzinnemu miastu

dozgonnym wygnaniem



exulowie wszystkich czasów

wiedzą jaka to cena



2



generałowie ostatnich wojen

jeśli zdarzy się podobna afera

skomlą na kolanach przed potomnością

zachwalają swoje bohaterstwo

i niewinność



oskarżają podwładnych

zawistnych kolegów

nieprzyjazne wiatry



Tucydydes mówi tylko

że miał siedem okrętów

była zima

i płynął szybko



3



jeśli tematem sztuki

będzie dzbanek rozbity

mała rozbita dusza

z wielkim żalem nad sobą



to co po nas zostanie

będzie jak płacz kochanków

w małym brudnym hotelu

kiedy świtają tapety


Był sobie raz cesarz. Miał żółte oczy i drapieżną szczękę. Mieszkał 

w pałacu pełnym marmurów i policjantów. Sam.

Budził się w nocy i krzyczał. Nikt go nie kochał. Najbardziej lubił 

polowania i terror. Ale fotografował się z dziećmi wśród kwiatów. 

Kiedy umarł, nikt nie śmiał zdjąć jego portretów. Zobaczcie, może 

jest jeszcze u was w domu jego maska.