Był sobie raz cesarz. Miał żółte oczy i drapieżną szczękę. Mieszkał 

w pałacu pełnym marmurów i policjantów. Sam.

Budził się w nocy i krzyczał. Nikt go nie kochał. Najbardziej lubił 

polowania i terror. Ale fotografował się z dziećmi wśród kwiatów. 

Kiedy umarł, nikt nie śmiał zdjąć jego portretów. Zobaczcie, może 

jest jeszcze u was w domu jego maska.


Kapłani mają problem

z pogranicza etyki i rachunkowości



co zrobić ze srebrnikami

które Judasz rzucił im pod nogi



suma została zapisana

po stronie wydatków

zanotują ją kronikarze

po stronie legendy



nie godzi się wpisywać jej

w rubryce nieprzewidziane dochody

niebezpiecznie wprowadzić do skarbca

mogłaby zarazić srebro



nie wypada

kupić za nią świecznika do świątyni

ani rozdać ubogim



po długiej naradzie

postanawiają nabyć plac garncarski

i założyć na nim

cmentarz dla pielgrzymów



oddać niejako

pieniądze za śmierć

śmierci



wyjście

było taktowne

więc dlaczego

huczy przez stulecia

nazwa tego miejsca

hakeldama

hakeldama

to jest pole krwi